VOORNE AAN ZEE IN MIJN KUNST 

Een persoonlijk verhaal 

VOORNE AAN ZEE?

Ja het lijkt een beetje op landjepik. Eerst Oostvoorne als gebied en dan nu kunst gericht op de omliggende gemeenten. Rockanje, Brielle en straks ook zeker wat Hellevoetsluis. Ik voel expansiedrift. Het voelt alsof ik weer een beetje verder de wereld wil bestormen. Maar ik doe het dit keer met wat meer beleid. 

PLACEDROPPING

Het is ook een tijdje behoorlijk andersom geweest. Ik stelde de wereld op de  eerste plek. Die is best groot. Ik wilde zeker scoren, serieus genomen worden en hoog inzetten. Idealen zoals ontdekt worden en bijvoorbeeld de droom hebben om gevraagd worden voor een tentoonstelling in New York. Romantische doelen van jonge kunstenaars. Cliché like hell. Want stel je voor New York, New York. 
(Een vorm van placedropping. Een variant van namedropping) 

Deze manier van denken had allemaal best wel gevolgen. 

HOE IS DAT ALLEMAAL ZO GEKOMEN?

Via de website Flickr en internationale marktplaatsen als Etsy was  mijn werk door het constante promoten inmiddels behoorlijk opgevallen.
Dit is wel een understatement en een bepaalde vorm van troost dat je je werk ineens overal gedeeld zag worden via de dan populaire Social Media. Op Pinterest, dat net in opkomst was, maar ook op diverse blogs van invloedrijke publicisten gaat het werk dan viraal, zonder dat je daar invloed op hebt.

FLICKR EN ETSY ALS SPRINGPLANK NAAR HET WERELDTONEEL.

Alleen al op Flickr had ik zonder overdrijven miljoenen views en verscheen vaak in de showcase van de beste foto’s van de dag in een voorziening die Explore heet. Van de miljoenen foto’s die mensen op die fotowebsite plaatsen maakte het platform een selectie en dat is eervol en zorgde ook voor een aantal hele mooie contacten en daaruit voortvloeiende opdrachten, die met name vanuit Amerika kwamen. Kortom ik bleef in die periode lekker aan het werk en van 2009 deed Etsy zijn intrede, want ik was inmiddels ook begonnen met mijn kaarten en prints in oplage. Ik had mijn handen vol en stond 24/7 gewoon op “aan” om aan al die verzoeken te kunnen voldoen. 

Via Etsy kun je ook heel goed monitoren waar alles naartoe gaat en ook wie er interesse had in mijn werken. Er waren in de loop der tijd meer dan 5000 sales en hebben mensen in ALLE 51 staten van de VS wel een aantal schilderijen, kaarten of prints van mij in huis, die op mijn eigen conto konden worden geschreven. Lange tijd was ik gewoon nummer 3 van Nederland in de ranglijsten. Etsy groeide ook gestaag en ook via dit platform werden mijn werken inmiddels overal gedeeld. 

HET RESULTAAT

Het werk bleef steevast hoog in de zoekmachines en dat soort zaken hebben een enorme aantrekkingskracht op mensen die het niet zo nauw nemen met auteursrechten en al helemaal niet zo bekend zijn met het begrip royalties. Daarvoor kan men zich in het algemeen eenvoudigweg richten naar de kunstenaar die het werk gemaakt heeft. , want er is een universele stelregel, die luid dat wanneer je nu niet precies weet van wie een werk of een design is, dat je dat niet zomaar klakkeloos kan en mag gebruiken, maar gezien de stilte in mijn mailbox is dat dus veree van een gangbare usance gebleken. En dan kun je je reppen over het feit dat dit een schandaal is, maar het is blijkbaar een goed gebruik geworden om dit gewoon maar over te slaan. De winst voor alle belanghebbenden wordt hierdoor een flink stuk groter en dat is misschien wel waarom we met zijn allen op de wereld geschopt zijn. Af en toe een beetje opportunistisch profiteren van de buitenkansjes. Ik heb weleens gemijmerd om me te verplaatsen in al die verschillende mensen, die profiteren van deze manier van handel drijven in deze wereld. 

Het prijkte blijkbaar mooi op vooral sierkussentjes, tasjes, schorten, puzzels, opstrijkkralen, paint by numbers, buttons., dekbedovertrekken, mokjes, paraplu’s. Verzin het maar of ik heb het aangetroffen. Men moet gedacht hebben om dit allemaal in de markt te zetten. Die snurkers zullen dat als we dat slim maskeren vast niet in de gaten hebben. Of misschien wel, maar daar kunnen ze dan vast en zeker geen actie op nemen, want de platforms maken het tamelijk ingewikkeld om dat te doen. En bovendien waren er gewoon geen sancties en kan men gevoeglijk voort gaan met het creëren van welwinkeltjes op al die platforms. Ik hoef ze niet eens bij naam te noemen, maar het is vast wel bekend op welke ik doel. 

WAKE UP CALL

En dat voelt best wel vreemd allemaal. Dat kan ik u verzekeren. Allereerst is daar wel wat berusting, maar of je wil of niet slaat de berusting geleidelijk om naar pure frustratie. Ik ga wel door voor een vriendelijk mens, maar het moet in die tijd beslist geen feest zijn geweest in mijn buurt te vertoeven. Woede, verdriet, onmacht en diep in de slachtofferrol. Deze vorm van bitterheid heeft me in die jaren best wel wat vriendschappen gekost. Al moet je er dan misschien bij denken dat het dan geen echte vrienden waren.  

WAT NU?

Dan moet er een proces op gang komen om afstand van dit soort zaken te kunnen nemen, want iedere dag chagrijnig opstaan kost je ook nog eens zowel je mentale als je lichamelijke gezondheid en om je altijd en eeuwig in de slachtofferrol te wentelen is geen goed idee. Hoe harder je schreeuwt hoe minder er naar je geluisterd wordt. Dat is een les, die je kan trekken. Het is dan vooral zaak om jezelf te gaan beschermen tegen al die negatieve gevoelens. Hoe meer emotionele afstand er ontstaat hoe sterker je staat in welke strijd dan ook.

PLEZIER TERUGVINDEN

Nou dit is wel een erg lange inleiding om uit te leggen hoe ik ertoe ben gekomen om lokaal en regionaal werk te gaan maken. Vanaf pakweg 2018 ben ik begonnen met het schilderen van werkjes rond Oostvoorne, die badplaats op het Zuidhollandse Voorne-Putten, waar ik in  het illustere jaar 1960 op de hoek van de Mildenburglaan en het Kerkplein geboren ben. In het huisje van mijn opa Jilles en Oma Katrien. Oostvoorne, de geboorteplaats en de plaatsen eromheen zijn inmiddels een grote rol gaan spelen in mijn kunst. 
Naarmate ik ouder word is er een diepgevoelde behoefte om juist dieper in je roots te graven. Dat is een louterend proces. Schilderen is en blijft de remedie tegen sombere gedachten en doemscenario’s. 

Zo tikte hij op een zondagmorgen in november:

WAT IS HET RESULTAAT VAN DIE OMSLAG NAAR LOCALE KUNST?

MEER ORIGINELE SCHILDERIJEN. KLIK OP DE LINK HIER

SUPERLEUKE PLANKJES DIE HET GOED DOEN MET FEESTEN, BRUILOFTEN EN PARTIJEN

LEUKE KAARTEN OM TE VERSTUREN NAAR VOORMALIGE DORPSGENOTEN

EN EN EN EN !!! DIE HELE LEUKE VOORNE AAN ZEE KALENDER 2026 !!