DAGBOEKEN ALS ONDERDEEL VAN GESAMMTKUNSTWERK ED VAN DER HOEK

Om een beetje lijn en overzicht te krijgen in de hectiek van het gedoe dat leven heet.
Dagelijks schrijf ik een stukje in deze zwart-gekafte moleskines. Elke dag, behalve afgelopen vrijdag, toen mijn to-do-lijstje volledig kapot was door de verzengende hitte. Die dag waarop de mussen echt dood van het dak vielen. De dag waarop er vrijwel geen bezoeker kwam bij de opgezette tentoonstelling in een van de Duinhuisjes in het pittoreske Rockanje aan Zee. Misschien omdat ze ook wel dood langs de kant van de weg zijn beland. Zo heet was het.

Ik kwam er kortgeleden pas achter dat ik een dag overgeslagen had. En als rechtgeaarde perfectionist annex controlfreak ben ik er al een tijdje mee bezig om deze klap te verwerken. Hahaha. 
Ik moet er maar een paar regels aan wijden, want ik moet het uiteraard verklaren. Dus vrijdag 26 juni, nota bene de verjaardag van mijn vrouw ontbreekt. 

61 DAGBOEKEN

Vanaf 1989 schrijf ik inmiddels echt dagelijks in korte notities en al naar gelang de lengte van deze tekstjes maak ik ook tekeningen. In een bijna automatisme. Auto-mat-isme lijkt en klinkt een beetje als autisme. Die mensen die zozeer gebaat zijn bij regelmaat en structuur omdat ze in de regel anders onrustig worden en deze teostand verergeren als er teveel ruis rond hen ontstaat. Zoiets is het misschien bij mij ook wel. Of misschien wel bij ieder mens bedenk ik me.

Het schrijven brengt mijn denken op gang. Misschien is het soms ook wel een soort vlucht en zou het met een beetje fantasie ook het uiting geven van uitstelgedrag kunnen inhouden. Een ernstige aandoening schijnt dat te zijn.

Ik ben inmiddels bij boekje 61 beland. Daar zit ik nu inmiddels middenin ergens.

EXCEL FORMULIER MET INHOUD VAN AL DEZE BOEKJES

Ja ook dat is misschien wel iets waar ik wel trots op ben. Ik wil er zeker de komende tijd meer aandacht aan besteden. Hoe zit ik als kunstenaar nu eigenlijk in elkaar. 
Wat kom ik tegen? Waarover schreef ik. Zoals je zelf uiteraard ervaart zijn gedachten uiterst vluchtig. Gelukkig maar want als alles in je hoofd zou blijven zitten zou je een groot hoofd hebben.
Soms vraag ik me ook wel eens af wat voor nut het heeft om achteruit te kijken, maar soms helpt het je juist ook om meer inzicht en wijsheid te geven om vooruit te kunnen kijken. Om het te gebruiken in je werk en de laatste tijd eigenlijk ook wel rondom juridische zaken. Zoals jullie misschien wel zullen weten is het in dat opzicht iets waar ik tegen wil en dank tegenaan ben gelopen.

Welke boeken heb ik gelezen, welke films heb ik gezien. Waar zijn wij op vakanties naartoe geweest. Haha, wat aten we daar. 
Welke huisdieren en wat deden ze. Op mijn artistieke en commerciele kant. Welke schilderijen maakt ik op welk moment en hoe voelde dat allemaal aan. 
Aan welke exposities nam ik deel en waar dan. 

Je kan het eigenlijk zo gek niet bedenken of er zijn wel een aantal regeltjes over geschreven.

De volgende keer zal ik wat meer vertellen over de zaken die voor mij in de loop van mijn leven zo vertrouwd en gewoon aanvoelden dat ik bijna aan het vergeten was, dat het misschien ook wel bijzonder zou kunnen zijn.
Ik probeer in die zin ook bescheiden te zijn, maar wie weet inspireer ik met mijn verhalen inmiddels wel een aantal mensen.
Wat ik in ieder geval ook wel in mijn achterhoofd heb is dat ik mezelf ook weer dwing om op een constructieve manier naar mijn eigen leven te kijken en daar hopelijk ook weer door kan groeien.