ATELIER, PRINTEN, OPSLAG EN EXPOSITIERUIMTE

Vaak is het bijhouden van een blog bij voorkeur ook "note to self". Een stukje schrijven om mijn eigen werkzaamheden nog ietsje duidelijker in beeld te krijgen.
Want waar zijn we nou eigenlijk mee bezig? Zo creeer ik ook mijn to-do-lijstjes om mezelf flink aan het werk te houden en "Schep je op" over het feit dat je het "erg druk" hebt. Alsof zulks een goede kwalificatie en grote verdienste is. 

En het gekke is dat een groot deel van onze mensheid het er ook nog eens met elkaar over eens is dat wanneer iemand zich uit de naad werkt automatisch hij of zij dan ook wel voor "vol" aangezien wordt.

Jawohl, Ganz klar    

WORK O HOLIC

Maar die gekke opvatting en dat ingetorpedeerde arbeidsethos heeft ook gewoon een keerzijde. Je staat bijvoorbeeld altijd "aan". Ik kom dichtbij het stempeltje  "work-o-holic". Het gevoel nooit genoeg te presteren en nooit echt te kunnen zeggen: "Zo, nu is het wel even genoeg geweest voor vandaag."

Langzaam kom ik tot het besef, dat het tijd wordt om hier eens wat meer stil bij te staan. Dat constante gesleur. Aan dat harde werken aan je zogenaamde zichtbaarheid, het op tijd klaar hebben van al je opdrachten. Aan het opsturen van al die items uit de webwinkel.

Ik moet van die zichtbare prikkels af en daarom ben ik nu omstandig bezig om die zaken juist uit elkaar te trekken. (en weer ben ik bezig met dat reorganiseren om vooral niet toe te hoeven komen aan die kerntaak, maar dit keer huppelt het hand in hand met een hoger doel.

Pro-actief (ja dat is wel een geile beschrijving in het huidige coach-landschap)

Ik wil weer eens wat aardiger voor mezelf zijn en tegemoet komen aan mijn oerdrang om nu eindelijk weer toe te komen aan het maken van vrij werk. Inmiddels gaat het al zo sinds een jaartje of 35. Het is misschien juist wel de ultieme vorm van het alom bekende uitstelgedrag. Waarbij ik mezelf dan af en toe treiter om weer allerlei bijkomende randzaken te bedenken die ik dan op stel en sprong moet afhandelen. Aan de ene kant weet je inmiddels wel dat het leven af en toe flink hectisch kan zijn en dat je op grond van je ervaring ook juist wel weer een eind kan komen. Een eind in de zin van kneiterhard werken. Maar alles overziend, en dat doen mensen beter na een bepaalde leeftijd heeft als dat gezwoeg achter de computer en zittend achter die ezel me eerlijk gezegd heeft ook wel aardig gesloopt. Maar goed daar ben je zelf natuurlijk ook wel weer bij. Voornaam is dat je gewoon een hondje moet nemen. Of een geit voor mijn part. 

Maar inderdaad. Een overwegend zittend bestaan gepaard met een vorm van stress hebben er niet bepaald voor gezorgd dat mijn lijf in blakende gezondheid verkeert. Met de laatste 12 jaar ook duidelijke stressmomenten als "de club met de 40 rovers" weer stevig aan gang ging. Diegenen die mij al een tijdje volgen weten waar ik hiermee op doel. En die strijd is ook nog niet gestreden, maar is momenteel met een andere insteek gelukkig. Daarom temeer die roep om het anders aan te gaan pakken. 

Ik voel wel enige trots omtrent de holistische aanpak ervan. Ik begin aardig te leren hoe ik met het fenomeen om moet gaan. Ik heb in samenwerking met een aantal mensen inmiddels duidelijk voor ogen hoe verder te gaan. Ik begin geliukkig een beetje de patronen van deze bovenstebeste entiteiten te doorgronden gelukkig. Het klinkt misschien wat cryptisch allemaa, maar dat is in dit stadium ook helemaal niet zo erg.

Ja wat nog meer. Enige rust geeft me ook dat ik over minder dan een jaar ook mag gaan genieten van de geneugten van onze verzorgingsstaat. Een bescheiden basis is voor mij genoeg om mijn verdere doelen te kunnen behalen.

Nou tot zover even de aanloop naar de kern van deze ruime inleiding. 

Om al die zaken goed of beter het hoofd te kunnen bieden ben ik ook mijn fysieke ruimtes aan het herverdelen. In te delen in vier verschillende locaties.

1 SCHILDERSATELIER

Ik ben mijn atelier hier thuis aan het omvormen tot een puur SCHILDERSATELIER.
Dat wil zeggen dat ik me niet meer moet laten afleiden door mijn alter ego, de kaartenboer, de plankjesplakker en de pientere printerman. Ja ik verzin het waar je bij zit ...

2 PRINTER RUIMTE STELLENDAM

Vanuit deze ruimte wil ik kunnen printen. Wil ik mijn kaarten en plankjes verzamelen. Wil ik weer overzicht krijgen op wat ik allemaal in huis en op voorraad heb.
Langzaam maar zeker wil ik dit echter op een lager pitje gaan zetten. Het vergt veel tijd. Tijd die ik inmiddels veel liever besteed aan het maakproces zelf. 
Mijn voorraad is echter nadat wij uit de winkel in Oostvoorne zijn moeten vertrekken inmiddels wel gigantisch. Cold-turkey stoppen met deze takken van sport is nog niet echt slim en haalbaar. Bovendien als ik dit goed kan doseren is het ook wel weer leuk.
Daarnaast beschik ik nog over een nog steeds state of the art grootformaatprinter waarop ik mijn grotere prints voor het buitenland print. Dat is een aardige bron van inkomsten.

3 OPSLAG CONTAINER AAN HUIS - DE SCHUUR

Kartonnen dozen. Verpakkingsmateriaal. Prints op aluminium, Papier op rol, papier in vellen. Ik heb daar in de loop der jaren heel wat verschillende maten verzameld en ook nog in een goede staat waardoor je dit ook niet direct in de container gooit.

4 EXPOSITIERUIMTE (BRIELLE)

Dit is natuurlijk ook een apart hoofdstuk. Daarnaast zijn er door het hele land boekenwinkels, cadeauwinkels en interieurzaken, die mijn kaarten of plankjes verkopen.
Zie het overzicht.

ik wil ze te zijner tijd allemaal ook wel weer de revue laten passeren. Als eerder gezegd vooral als een "Note to Self", maar misschien herkennen anderen zich wel in dit soort verhalen. En het kan ook zo maar zijn dat het een bron van leedvermaak is. Kan ook zomaar.