Een beetje meer schilderen – en wat minder van alles

Ik merk dat ik zachtjes aan een kleine verschuiving aan het maken ben.

Door de jaren heen is mijn collectie behoorlijk uit de kluiten gewassen. Van heel veel schilderijen kwamen kaarten, prints en plankjes en ik vond – en vind – het nog steeds erg leuk dat zoveel verschillende werken op die manier hun weg naar mensen vinden.

Maar er zit ook een andere kant aan.

Hoe groter die collectie wordt, hoe meer werk het is om alles bij te houden. Kaarten laten maken, voorraad aanvullen, plankjes maken, bestellingen verwerken en ondertussen proberen te onthouden wat er allemaal nog wel en niet is.

En misschien is er inmiddels ook gewoon een beetje te veel te kiezen.

De collectie wordt langzaam wat kleiner

Ik ben daarom voorzichtig begonnen de collectie wat overzichtelijker te maken. Een aantal kaarten is er inmiddels al uit en de komende tijd zullen waarschijnlijk meer oudere werken uit de vaste collectie verdwijnen.

Niet omdat ik ineens geen kaarten of plankjes meer wil maken. Zeker niet. Die blijven een heel leuk onderdeel van EDART.

Maar ik wil de nadruk weer wat meer leggen op waar het allemaal mee begint: de schilderijen zelf.

Mijn atelier transformeert weer zachtjes naar een schildersatelier in plaats van een kaartenopslag

Mijn schilderspullen staan weer wat prominenter om me heen.

Ik werk aan mijn opdrachten en die zijn inmiddels voor een groot gedeelte bijna klaar

Die verschuiving lijkt zijn vruchten af te gaan werpen.

Dat geeft me straks weer de ruimte om verder te gaan met allerlei andere ideeën en projecten die ondertussen geduldig op hun beurt hebben staan wachten.

En vooral: lekker schilderen.

Een schilderijtje uit Oostvoorne naar Utrecht

https://www.edart.nl/alle-schilderijen/2006-klok-ijs-en-patat-schilderij.html

Ook leuk is dat ik merk dat mijn werk voorzichtig weer wat vaker wordt gevonden.

Vorige week verkocht ik bijvoorbeeld weer een schilderijtje uit mijn Oostvoorne-serie. Het verhuist naar Utrecht, naar iemand die jeugdherinneringen heeft aan de plek die ik ooit schilderde.

Dat vind ik dan weer prachtig.

Een schilderijtje dat hier ooit ontstond, jarenlang onderdeel was van mijn collectie en vervolgens terechtkomt bij iemand voor wie precies dat beeld iets betekent.

Daar kan eigenlijk geen voorraadbeheer tegenop. : )

Kaarten en plankjes blijven
Voor de liefhebbers van mijn kaarten en kunstplankjes is er overigens geen reden tot paniek. Die blijven er.

Alleen zal de enorme keuze van de afgelopen jaren langzaam wat overzichtelijker worden. En dat geeft mij tegelijkertijd meer tijd voor nieuwe schilderijen en nieuwe ideeën.

En wie dus al een tijdje denkt: die ene kaart of dat ene plankje wil ik eigenlijk nog eens hebben…

Die zou ik misschien niet nog tien jaar op het lijstje laten staan.